Hayatta hep bastırdığım şeyler burada birer malzemeye dönüşüyor.
Derse başlamadan önce aslında neye ihtiyacım olduğunu tam olarak adlandıramıyordum. Somatik farkındalık, nefes ve bedeni gerçekten dinlemeye dayalı çalışmalar oyunculuğu benim için teorik değil, çok doğrudan bir yerden dönüştürdü. Yorgunluk, direnç, utanç ve kontrol etme isteği gibi şeyler “düzeltilmesi gereken” sorunlar olmaktan çıktı. Cemil Hoca bunları düzeltmeye çalışmıyor; bu da hem güvenli hem çok dürüst bir alan açıyor.
Birebir oyunculuk öğrencisi